
काठमाडौं, २५ चैत । सन २०११ चीनको नेता बन्नु भन्दा झन्डै एक वर्षअघि सी जिनपिङले चीनलाई फुटबलको महाशक्तिमा देश बनाउने दुष्टिकोण प्रस्तुत गरेका थिए । उनले खेलकुदको सबैभन्दा उच्च पुरस्कारको दुष्टिकोण ल्याए र पुरुषहरूको राष्ट्रिय खेलको लागि तीन चरणको योजनाको रूपरेखा बनाए।
विश्वकपको लागि छनोट हुन, विश्वकप आयोजना गर्न र विश्वकप जित्नको लागि। त्यस समयमा चीन विश्वको ७१ औँ स्थानमा रहेको थियो र सन् १९५७ मा पहिलो प्रयासपछि मात्रै एक पटक फुटबलको सबैभन्दा ठूलो प्रतियोगिताको लागि योग्य भएको चीनका लागि यो लक्ष्य एकैपटक ठूलो थियो ।
सन् २०१६ मा चिनियाँ फुटबल संघले सन् २०५० सम्ममा देशलाई ूविश्व फुटबल महाशक्तिू बनाउने योजना सार्वजनिक गर्दा सीको दृढ संकल्पमा कमैले शंका गर्न सक्थे। सीको योजनाले विश्व फुटबलमा नै हवात्तै खर्च बढायो ।
चाइनिज सुपर लिग आकर्षक तलब दिन खोज्ने विदेशी सुपरस्टारहरूको लागि आकर्षणको केन्द्र बन्यो । ब्राजिलका एलेक्स टेक्सेराले जियाङ्सु सुनिङलाई ५४ मिलियन डलरमा हस्ताक्षर गरे ।
सीएसएल पैसा खर्चको मामलामा युरोपको सबैभन्दा ठूलो लीग प्रतिद्वन्द्वी थियो। २०१५–१६ को बूम वर्षमा चारसय ५१ मिलियन अमेरिकी डलर स्थानान्तरणमा खर्च गरिएको थियो । यसलाई विश्वको शीर्ष पाँच खर्च गर्ने लीगहरूमा लिइयो।
तर एक दशकपछि जसरी फुटबलमा चीन चम्कियो त्यति नै चाँडो पतन पनि भयो । कमजोर वित्तीय निर्णयहरू र कथित उच्च(स्तरको भ्रष्टाचार र तीन वर्षको महामारीले खेलकुदलाई ध्वस्त बनायो । सुरुमा सीले जुन रफ्तारमा फुटबलमा लगानी गरे पछि त्यही रूपमा अगाडि बढ्न सकेन ।
केही समय पछि नै खेलाडीहरुलाई पारिश्रमिक दिन पनि गार्यो भयो जसले गर्दा कतिपय चिनियाँ नागरिकता दिएरै भित्र्याइएका खेलाडीहरुलेसमेत नागरिकता त्यागेर चीन नै छाडे ।















प्रतिक्रिया