विद्यालयमा बारुद बिछ्याउनेहरु बिरुद्ध…!

तिम्रा मालिकलाई सुनाईदेऊ :

उफ् ! 
तिमीले कसरी सोच्न सक्यौ ?
कलिला मष्तिष्कहरुलाई ढाल बनाउन ?
जो तिमीलाई केहि भन्दैनन्, भनेनन्,
जो केहि जान्दैनन्, न तिम्रो कर्तुतका सुराकी हुन,
न तिम्रो लक्ष्यका अवरोधक नै,
हे निर्दयी मान्छे ! बुद्दलाई बदनाम गरेर,
कलिला कोपिलाका दायाँ बायाँ,
बिद्यालयलाई ‘बारुदालय’ बनाएर फेरि के माग्दैछौ?
———————————–
कृपया,

आऊ ! हाम्रा दुखहरु धितो राख,
आश र बिश्वासहरु धितो राख,
ईमानहरु धितो राख,
अभाव र त्रासहरु धितो राख,
बिन्ती छ ! हाम्रो स्वाभिमान धितो राख,
तर तिम्रा आफ्नै प्रतिबिम्ब उडाउन,
तिम्रा आफ्नै रगत लिएर ताते ताते गर्ने,
तिम्रा आफ्नै बोली बोल्ने सुगाहरु तिम्रा किल्ला होईनन्,
तिम्रा शत्रु त हुँदै होईनन्,
जानाजान् तिमी उनकै सर्जक भएर पनि,
किन लाजै नमानी हिंस्रक बनेर,
धिक्कार छ तिमीलाई,

आफ्नै सन्तानको छाती माथि पड्काउन,
बिद्यालयलाई ‘बारुदालय’ बनाएर फेरि के माग्दैछौ?

जवाफ देऊ:

बिद्यालयलाई ‘बमालय’ बनाएर फेरि के माग्दैछौ ?