हामीले जुनी काट्नु छ ।।
दैब दशा पीडा दुख ।
हामीले कति सम्म सॉट्नु छ ।।
भरे सम्म छाक् टार्ने
कुनै बाटो छैन गतिलो ।।
भोका बोकै बॉच्ने पनि ।
आसा कति बाड्नु छ ।।
हावा हुरी असीना नी ।
भूकम्पको साथी छन् ।।
मर्नु बाच्नु दोसाँधैमा ।
हामीले दिन् काट्नु छ ।।
मान बहादुर बिष्ट
डडेल्धुरा, हाल बेंगलूर भारत ।














प्रतिक्रिया